Personal Shopper (2016) OCR 23.976 fps runtime 01:45:14
ดอกเล็กสำหรับข้างบน ดอกใหญ่สำหรับข้างล่าง
เธอไม่อยู่ด้วยเหรอ?
ไม่ดีกว่าความทรงจำมันเยอะ
เธอโอเคนะ
แน่นอนฉันเข้าใจ
- ไว้เจอกัน - โอเค
ลูอีส
ลูอีส นั่นนายเหรอ?
ลูอีส
มอรีน
- ไม่รู้ตัวเลยว่าหลับไปเมื่อไหร่ - ได้เรื่องไหม?
ที่นี่มีวิญญาณ ฉันรู้สึกได้
แต่ฉัน...
บอกไม่ได้มันยากที่จะพูด
เธอต้องติดต่อเขาให้ได้
ฉันว่าเรา ต้องทำกันสองคน
เพราะฉันรู้สึกได้ ถึงบางอย่าง แต่แรงดึงดูดมันไม่เพียงพอ
รู้สึกได้ ถึงระยะห่าง
มานี่สิ
เห็นรูปกากบาทนั่นไหม?
เห็น
มันอยู่ตรงนั้นอยู่แล้วเหรอ?
เธอบอกว่า ติดต่อกับวิญญาณไม่ได้ค่ะ
แต่เธอรู้สึกได้ใช่ไหม?
เธอบอกว่ามีวิญญาณในบ้านค่ะ
เรายังซื้อบ้านไม่ได้ ถ้ายังไม่มั่นใจ
เราต้องรู้ว่า บ้านนั่นเป็นภัยกับเรารึเปล่า
น่าจะไม่ปลอดภัยมากกว่า
ที่นั่นไม่น่าจะมีใคร
หรืออาจมีบางอย่าง ฉันขอเวลาอีกหน่อยนะคะ
การหาประตูสู่โลกวิญญาณ มันยาก
เข้าใจใช่ไหมคะ
อาทิตย์ก่อน ฉันไปสตอกโฮล์มมา
มีนิทรรศการดีๆ ที่พิพิธภัณฑ์สมัยใหม่
ฮิลมา อัฟ คลินท์
เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อนไหม?
- ไม่ค่ะ - เธอบอกภาพวาดของเธอ ได้รับอิทธิพลจากวิญญาณ
เธอวาดภาพแอ๊บสแตรก ก่อนแคนดินสกี และมัลเลวิชเสียอีก
ตั้งแต่ปี 1906
เธอยืนยันว่า โลกวิญญาณ สื่อสารกับเราผ่านเธอ
"ฮิลมา อัฟ คลินท์"
"แอ๊บสแตรก"
"ผู้ริเริ่ม"
ตั้งแต่วันที่พบศิลปะ ของฮิลมา อัฟ คลินท์ มันทำให้ฉันหลงใหล
ผ้าใบขนาดใหญ่ที่ทุกคนเห็นนี้ ถูกวาดขึ้น
เมื่อต้นศตวรรษที่ 20
เป็นผลงานของผู้หญิงชาวสวีเดน
ซึ่งฉันไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน
และสิ่งที่พิเศษไปกว่านั้น
ผลงานของเธอเป็นการบุกเบิก ศิลปะแบบแอ๊บสแตรก
แต่ฮิลมา อัฟ คลินท์เก็บผลงานของเธอ เป็นความลับ
เพราะคิดว่าไม่มีใครเข้าใจเธอ ไปตลอดชีวิต
เธอตั้งใจว่า...
จะเก็บมันไว้ 20 ปีหลังเธอตาย
ภาพวาดกว่าหนึ่งศตวรรษก่อน ของฮิลมา อัฟ คลินท์
กลายเป็นภาพวาดแห่งอนาคต
ซึ่งนั่นก็คือ ปัจจุบันนั่นเอง
คุณโอเคไหม แผนกต้อนรับไม่ได้ทำคุณเบื่อใช่ไหม?
ไม่เลย ฉันทิ้งพาสปอร์ตเอาไว้
- คีร่าไปจะมิลานนานแค่ไหน? - 2 วัน
ฉันแขวนทุกอย่างที่ราว
มีกางเกงหนัง คอลเลคชั่นใหม่
คีร่าสไตล์ ฉันว่ามันเหมาะกับเธอ
ตัดผ้าออกได้รึเปล่า มันใหญ่เกินไป
ฉันขอดูก่อนนะ
ฉันจะเอากางเกงให้คุณ หลังจากแก้เสร็จ
ปกติทำแบบนี้ไม่ได้หรอก..
แต่คุณช่วยเอามันมาคืน ให้เร็วที่สุดนะ
ไม่อย่างนั้นฉันคงแย่
- แน่นอน - ดี
- เธออยากได้อะไรที่ดูฉูดฉาดสำหรับมื้อค่ำแอมฟาร์ - ได้สิ
มุมนี้หลุยส์เลือกไว้ สำหรับมื้อค่ำ
ถ้าหลุยส์ชอบ เธอต้องชอบ
- เธอชอบมันไหม? - ฮืม...
ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็ใส่ได้
มันชวนให้หลง และแข็งแกร่ง
เอาชุดนี้กับรองเท้าบูท
โอเค
ฉันเอากระเป๋า 2 ใบ กับเข็มขัดไปได้ไหม
ฉันไม่อยากเสี่ยง
คีร่าต้องอยากได้สีน้ำตาลแน่
อาจเป็นสีฟ้า หรือไม่เอาทั้งคู่
เธอให้เช็คเปล่ามา
- มีมัดจำไหม - มี
- โอเค - 4,500 ดอลลาร์
เข็มขัด 500 กระเป๋าชิ้นละ 2,000
ฉันกลับมาแล้ว แต่ต้องรีบออกไปด่วน
เราคงคิดถึงกันแย่ ฉันต้องไปมิลานพรุ่งนี้เช้า
ฉันทิ้งซองที่ค้างค่าจ้างเธอ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา
ดูแลตัวเองด้วย คีร่า
ปล. แม๊คบุ๊คฉัน อยู่บนโต๊ะ ช่วยอัพเกรดให้ฉันได้ไหม?
ฮิลมา อัฟ คลินท์ ได้เข้าประชุมกลุ่มคนทรง
และเข้าร่วมกลุ่มติดต่อภูตผีวิญญาณ
หลังจากนั้น เธอได้กลายเป็นคนทรง
สาระสำคัญ ของความเชื่อเรื่องภูตผี คืออะไรคะ?
สาระสำคัญของความเชื่อ เรื่องภูตผีคือ
ความเชื่อที่ว่า มีโลกอีกใบ ที่อยู่ห่างออกไปจากโลกของเรา
และคนทรง พยายามที่จะพิสูจน์ ให้โลกได้ประจักษ์
ในปี 1848 พี่น้องฟอกซ์ ได้ยินเสียงเคาะถี่ๆ
และพวกเธอให้ความหมายว่า มันเป็นข้อความ จากคนที่ตายไปแล้ว
สำหรับพวกเธอ สิ่งนั้นเป็นตัวพิสูจน์
ว่ามีโลกอีกใบ ที่อยู่ห่างออกไป จากโลกของเราจริง
ซึ่งเป็นที่น่าสนใจว่า หลังจากนั้น 2 ปี รหัสมอสถูกค้นพบขึ้น
เหล่าผู้คนที่เชื่อเรื่องภูตผี มักใกล้ชิดกับเทคโนโลยี
ยกตัวอย่างเช่น ภาพแอ๊บสแตรกภาพแรก
ก็ถูกถ่ายขึ้น โดยคนทรงครับ
ฮิลมา อัฟ คลินท์เชื่อว่า เธอได้รับภาพวาดแอ๊บสแตรก
จากจิตสัมผัสขั้นสูงของเธอ
หลังจากที่เธอ เริ่มเป็นคนทรง
เธอจะลบทุกทักษะ ที่เธอได้เรียน ที่โรงเรียนศิลปะ
และนี่คืออิทธิพล จากความเชื่อ ในภูตผีและเทวปรัชญา
เรื่องของเทวปรัชญา
รูดอล์ฟ สไตเนอร์มองศิลปะ แบบแอ๊บสแตรกยังไงเหรอคะ?
สไตเนอร์ต่อต้าน ภาพวาดแอ๊บสแตรก
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องทั้งหมด จิตรกรส่วนมาก...
ฉันพยายามติดต่อเธอ มาเป็นอาทิตย์
ฉันมัวแต่ทำงาน
งานฉันเยอะ
คีร่าเป็นยังไงบ้าง?
ฉันยังไม่ได้เจอเธอ
เราทิ้งข้อความให้กันและกัน
อันที่จริงฉันเกลียดอาชีพนี้
เกลียดมาก หล่อนสำส่อน
เมื่อก่อนไม่เห็นพูดแบบนี้
ฉันรู้ เมื่อก่อนฉันชอบที่จะอยู่ที่ปารีสนะ
อะไรทำให้เธอเปลี่ยนไป?
ฉันใช้เวลาไปกับเรื่องไร้สาระ ที่ฉันไม่ได้สนใจสักนิด
มันทำให้ฉันเป็นบ้า
เธอน่าจะมาที่นี่
ที่รัฐสุลต่านโอมาน
ฉันจะอยู่ที่นี่ต่อ อีก 2 เดือน
ฉันนึกว่าเธอ ใกล้กลับแล้วเสียอีก
ฉันเพิ่งปรับแต่ง ระบบคอมพิวเตอร์ ของสถานทูตเสร็จ
ตอนนี้กำลังรอโปรโตคอล ความปลอดภัยอยู่
แล้วเมื่อไหร่จะได้มัน?
อาจจะเป็นพรุ่งนี้ หรือไม่ก็เดือนหน้า
หลังจากนั้น ฉันก็ต้อง ทำการติดตั้ง และปรับแต่งอีก
มาที่มัสกัตสิ
ฉันได้มาเห็นหาดทราย ในวันหยุดด้วย
- ว้าว - สวยงามมาก
ฉันจะไปที่มัสกัตทำไม?
แล้วเธอไปทำอะไรที่ปารีส?
เธอก็รู้ว่าฉันต้องรอ
มันผ่านมา 3 เดือนแล้วนะ
ฉันรู้สึกถึงบางอย่าง ฉันต้องกลับไปบ้านของลูอีส
ฉันรู้สึกได้ถึงบางอย่างจริงๆ
เธอแค่รู้สึกหรือเธอแน่ใจ
ต้องรอจนกว่าเรื่องมันจะจบ
ชุดนี้สวยงามมากขอบคุณ
อันนี้ด้วย
ชุดนี้มัน..
มันสมบูรณ์แบบมาก
อยากเห็นคุณใส่มัน ลองใส่สักครั้งได้ไหม?
คุณก็รู้จักเธอดี ฉันใส่มันไม่ได้
แต่คุณอยากลอง
ถ้าฉันใส่ คุณต้องปิดปากให้สนิทเลยนะ
คราวก่อนที่ฉันลองชุด คุณบอกหมดเปลือกเลย
อย่างน้อยก็ลองรองเท้าหน่อยสิ ฉันจะไปเอามันมา
คุณใส่ไซส์เดียวกัน หล่อนจะได้ไม่ส่งรองเท้ากลับคืน
ก็ได้วินเซนต์
คุณต้องสัญญากับฉัน...
ว่าจะไม่บอกเธอ ไม่บอกเธอ
ฉันปิดปากสนิท
งั้นเหรอ? โอเค รถติดมากใช่ไหม
ก็รถมันติด เธอทำอะไรไม่ได้ พวกเขาจะรอเธอ
พวกเขาอยากได้แสงแดด
ฉันอยู่ต่อไม่ได้ เพราะมีนัดต่อ
เอาไว้เจอกันตอนบ่าย ที่บ้านเธอดีไหม?
โอเค กางเกงหนังเยี่ยมเลยใช่ไหม?
เธอเก็บมันไว้ไม่ได้ ฉันสัญญากับเขาแล้ว
ว่าจะส่งมันคืนตอนเช้า อย่าทำแบบนี้เลย
ฉันจะบอกพวกเขาเดี๋ยวนี้ ไม่ต้องห่วง
เธอกำลังมา แต่อาจจะสายหน่อย เพราะเครื่องจากมิลานดีเลย์
เธออยู่ที่ไหนคะ?
รถติดอยู่บนทางด่วน
คุณทำแทนเธอได้ไหม? ช่วยเราประหยัดเวลา
- ฉันต้องไปตอน 4 โมง - ได้ค่ะ
เพอร์เฟค มานี่สิคะ
คุณคิดว่าเธอจะไม่ชอบมันไหม?
ใช่เธอมักจะเป็นแบบนั้น
ฉันเอาของ 3 อย่างมาให้เลือก
- ทุกอย่างจะเรียบง่าย ถ้ามีของพวกนี้เหรอคะ? - ไง
ฉันก็บอกไม่ได้
ฉันจะสบายใจกว่านี้ ถ้าคุณอยู่ด้วย
คุณกลัวคีร่าเหรอ?
ฉันได้ยินว่า เธอคือปีศาจ
โอเค
ขอบคุณ
นี่คือหัวใจห้องซ้ายล่าง
ขนาดของมันใหญ่กว่านิดหน่อย
เมื่อก่อนมันมีขนาดเท่ากับ พี่ชายฝาแฝดคุณ
คุณสามารถมีชีวิตอยู่ได้ ถึงร้อยปีเลย
หรือไม่ก็ 27
ผมรักษาคุณเหมือนกับลูอีส
อัลตราซาวด์ปีละ 2 ครั้ง ไม่พบสัญญาณอะไรเลย
อยู่ดีๆ เขาก็ป่วย
ไม่ต้องกลัวนะมอรีน
สิ่งที่เกิดขึ้นกับลูอีส เป็นเคสพิเศษ
ลุกขึ้นได้แล้ว
ทุกอย่างปกติ
คุณต้องหลีกเลี่ยง ความรุนแรงทางกายภาพ
และอารมณ์ที่รุนแรง
เหมือนที่ลูอีสทำเหรอคะ
- เขาสร้างเฟอร์นิเจอร์ - ผมรู้
เขาต้องการเปลี่ยนบ้าน ให้เป็นสตูดิโอ
ได้สอนและฝึกทำงานช่างไม้
เขาค่อนข้างจริงจัง กับเรื่องอนาคต
อีก 6 เดือนค่อยเจอกัน
อีก 6 เดือนฉันยังไม่รู้เลย ว่าจะอยู่ที่ไหน
สวัสดีมอรีน
ขอโทษที เรายังไม่เคยเจอกัน
- ผมแองโก - หวัดดี
โทษที คีร่าอยู่รึเปล่า?
อยู่ในห้องกับทนาย
พวกเขาประชุมสาย คุยกันเป็นชั่วโมง
ปัญหาเกี่ยวกับมูลนิธิ
ฉันบอกเธอล่วงหน้า ว่าจะมารับของบางอย่าง
คุณรู้ไหมว่ามันอยู่ที่ไหน
มีกระเป๋าเสื้อผ้า อยู่ตรงโน้น
ขอถามอะไรหน่อยสิ
คุณรู้ไหมว่า กางเกงหนัง 2 ตัวอยู่ไหน?
มันควรจะอยู่ในกระเป๋านี่
เธออยากได้มัน
โอ้
เธออยู่ในห้องใช่ไหม?
เธอมันตัวปัญหาจริงๆ เลย
เราทำงานตรงนี้มา 6 เดือนแล้ว
จะมายกเลิกงานแถลง วินาทีสุดท้ายไม่ได้
- คีร่า - เรามีลูกกอริลลา อายุ 2 ปี
ที่หายตัวไป 3 อาทิตย์
ซึ่งเรามีปัญหาเยอะมาก
สามีคุณนายเกลแมน ลงทุนเวลา
และเงินทุน กับการให้ที่อยู่กอริลลาไปมาก
เขาใส่ใจกับกอริลลาไม่น้อย
ถ้าบางอย่างผิดพลาด มันจะส่งผลกระทบร้ายแรง ต่อธุรกิจของเขา
- คีร่าฉันขอถามอะไรหน่อย - เรื่องนี้จริงจัง
คุณต้องจัดการมัน
- ฮัลโหล - ตัวเมียเป็นโรคซึมเศร้า
ตัวผู้นกาโบ เขาเปลี่ยนไปในทางก้าวร้าวมากขึ้น
นกาโบจะก้าวร้าว หากว่าเขา อยู่ในสภาวะที่กดดัน
- ฉันจำมันได้ดี ขอบคุณนะ - คีร่า
มันอยู่ที่ไหน? กอริลลาอยู่ที่ไหน?
พวกนั้นเตร็ดเตร่ไปทั่ว เข้าไปในภูเขา
ซึ่งทำให้เราตามตัวได้ยาก
เรายกเลิกผู้สื่อข่าวไม่ได้
เรามีสัญญาผูกมัดอยู่
และเราต้องการให้กอริลลากลับมา
ขอถามคำถามเดียว
ผมขอหนทางแก้ไข ไม่ใช่ปัญหา
ขอสูบบุหรี่ได้ไหม?
คิดว่ามีงานอื่นที่ดีกว่า การอยู่กับชุดของคีร่าไหม?
คิดว่ามันคุ้มค่ารึเปล่า?
คุณมีข้อเสนออื่นไหม?
ไม่มีหรอก แต่ผมเป็นผู้สื่อข่าว นิตยสารโว้กของเบอร์ลิน
ผมฝากคุณได้
ขอบคุณค่ะ
แต่นิตยสารคงไม่เหมาะกับฉัน
มีแต่เรื่องโกหก
เน้นผู้ลงโฆษณา มากกว่าผู้อ่าน
ก็ไม่ต่างอะไรกับคุณในตอนนี้
เหมือนเดิม แค่ได้เงินดีกว่า
ไม่สำหรับฉัน
ช่างภาพชื่อดังบางคน ก็ลงนิตยสารแฟชั่นนะ
พวกเขามีอิสระไหม?
ก็อาจจะ
แล้วพวกเขาสามารถเลือก แบรนด์กับหัวข้อได้ไหม?
ไม่ได้เลย
ไม่เห็นถึงความอิสระสักนิด
ฉันคงต้องไปแล้ว
ฉันเอาชุดกับกระเป๋าไป
บอกเธอด้วยว่า ต้องคืนกางเกงทุกตัว
ฉันจะมาใหม่พรุ่งนี้
เธอจะอยู่ที่นี่ไหมพรุ่งนี้?
ลองถามเธอสิ
เธอไล่ให้ผมกลับ
แต่คุณยังไม่กลับ
ผมอยากรอคุยกับเธอ
เธอต้องการจะทิ้งผม
นานแค่ไหนแล้ว?
2 ปี
แต่เธอกลัวว่า สามีจะรู้เข้า
ผมมั่นใจ ว่าเขาสงสัยบางอย่าง
คุณรักเธอเหรอ?
รักเหรอ?
ไม่เคยคิดถึงมันเลย
แค่ทางร่างกาย
คุณมาทำอะไรที่ปารีส
ฉันมารอ
ต้องไปแล้ว
คุณรออะไรอยู่?
พี่ชายฉันตายที่นี่
พี่ชายฝาแฝดฉัน ตายที่นี่
อุบัติเหตุ?
เปล่า
โรคหัวใจ
ที่จริงฉันก็ผิดปกติเหมือนกัน
คุณกลัวไหม?
ไม่เลย
ฉันไม่กลัวเขา
คุณยังเศร้าอยู่
ไม่เลยฉันรออยู่ บอกแล้วไงว่าฉันต้องรอ
คุณรออะไร?
เราสาบานกันไว้ว่า
หากใครตายก่อน คนนั้นต้องเป็นคนส่งสัญญาณ
สัญญาณ?
จากชีวิตหลังความตายเหรอ?
คุณจะว่างั้นก็ได้
คุณจะรู้ได้ยังไง ว่ามันเป็นสัญญาณ
ฉันเป็นคนทรง เขาก็เป็นเหมือนกัน
ฉันก็แค่รู้
คุณเคยติดต่อกับพวกวิญญาณ มาก่อนไหม?
ลูอีสบอกว่ามีวิญญาณ แต่ฉันไม่มั่นใจ
แต่เขารู้
บางแห่ง
มันมี
บางอย่างที่มองไม่เห็น รอบตัวเราเสมอ
มีวิญญาณของคนตาย ฉันก็ไม่แน่ใจ..
แต่ถ้าคุณเป็นคนทรง คุณจะอ่อนไหวขึ้น
ทางความรู้สึก
หมายความว่าอะไร?
มันเกี่ยวกับญาณ และความรู้สึก
เหมือนกับคุณเห็นประตู และมันค่อยๆ แง้มทีละนิด
ผมก็เชื่อ...
ว่าวิญญาณยังคงอยู่ หลังความตาย
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าตัวเองเชื่อเรื่องนี้
แต่ลูอีสเชื่อ
ฉันต้องให้โอกาส
กับวิญญาณของลูอีส พิสูจน์ว่าเขาคิดถูก
จนถึงเมื่อไหร่?
จนกว่าจะได้สัญญาณ
- งั้นเหรอ? - ใช่
แน่ใจนะ?
ไม่หรอก เพราะเหตุนั้นฉันถึงยังรออยู่นี่
แล้วยังไงต่อ?
ฉันจะได้มีชีวิตของตัวเอง
และลืมทุกอย่าง
ฉันจะมารับเธอในตอนเช้า
หรือโทรหาฉันได้ เมื่อต้องการ
โอเค
เดี๋ยวก่อน
ขอบคุณ
เราต้องการที่จะซ่อมแซมบ้าน
ผมคิดว่าลูอีส ก็ต้องการเช่นนั้น
ฉันอยากให้มอรีน พบเจอความสงบสุข ในบ้านหลังนี้
รวมไปถึงวิญญาณของลูอีส
ฉันอยากที่จะพูดอีกเรื่องหนึ่ง..
ลูอีสเขาจะมีความสุข ถ้าบ้านอยู่ในมือของคุณ
ฉันก็เหมือนกัน
และตอนนี้..
มันก็เป็นของพวกคุณ
และฉันจะลืมทุกอย่าง
เร็วซิ
เร็วเข้า
ฉันต้องการสัญญาณจากนาย
ฉันต้องการสัญญาณจากนาย มากกว่านี้
ขอสัญญาณอย่างอื่นอีก
อะไรก็ได้
อีกสักนิดก็ยังดี
มีแค่นี้เองเหรอ?
นายกำลังจะบอกว่า มันมีชีวิตหลังความตายเหรอ?
หรือนายจะบอกว่านายเห็นฉัน คุยกับฉันไม่ได้เหรอ?
ลูอีสฉันไม่สนท่อน้ำบ้าๆ นั่น
แต่ฉันอยากให้นาย พูดกับฉันให้รู้เรื่อง
ขอร้องล่ะฉันไม่เข้าใจ
นั่นไม่ใช่พี่ชายฉัน
"ฉันรู้จักเธอ"
"และเธอก็รู้จักฉัน"
"เธอกำลังจะไปลอนดอน"
"นั่นใคร?"
"เดาสิ"
"ตอบคำถามฉันมา"
"ผู้หญิงหรือผู้ชาย?"
"ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน"
"คุณมีตัวตนจริงรึเปล่า?"
"คุณเป็นคน หรือว่าตายแล้ว?"
"เป็นหรือว่าตาย?"
"ลูอีส?"
"โหมดเครื่องบิน"
"ฉันต้องการเธอ"
"พอกันที"
"ฉันต้องการเธอ และฉันต้องได้ตัวเธอ"
"คุณได้เบอร์ฉันมาจากไหน?"
"ฉันจะบล๊อคคุณ"
"ไม่อยากรู้แล้วเหรอ ว่าฉันเป็นใคร?"
ขอบคุณ
"ฉันอยู่ที่นี่ มองดูเธออยู่"
"ล้อเล่น ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น"
"ฉันอาจจะอยู่ที่ลอนดอน"
"อยากรู้ไหมว่าที่ไหน?"
"ที่ไหน?"
"ขอบคุณที่ตอบ"
"ที่ไหน?"
"ฉันไม่ได้อยู่ที่ลอนดอน"
"เธอโล่งใจ?"
"หรือว่าผิดหวัง?"
- ขอบคุณค่ะ - ได้เสมอครับ
"คุณต้องการอะไร"
"เธอ"
"ไม่ใช่ทางร่างกาย"
"แค่ต้องการติดต่อ"
"เป็นอันดับแรก"
ฉันเตรียมทุกอย่างที่คีร่าขอ
เดรส 2 ตัว ที่เธอเลือกจากในภาพถ่าย
และอีกตัวที่ไม่ได้อยู่ในภาพ
ฉันคิดว่าเธอน่าจะชอบ
ดีเลย ตัวไหนเหรอ?
บนราว
ทำจากผ้าไหมแก้ว
ในภาพอาจจะดูไม่เงาเท่าไหร่
แต่มันโดดเด่น เวลาเจอแสงไฟ
เยี่ยมมาก
มันเยี่ยมมาก
มาพร้อมกับสายรัดหลายสี
- ขอดูได้ไหมคะ? - ได้สิคะ
นี่ไง มีสีทอง ดำและสีนู้ด
สีดำ
รสนิยมคนอาจจะต่างกัน แต่ฉันคิดว่ามันเหมาะกับคีร่า
อยากลองสวมดูไหม?
มาสิคะ
สักครู่นะคะ
"ขอเสนอเกมสักหน่อยได้ไหม"
"ฉันเกลียดเกม"
ขอโทษค่ะ
อยากลองสวมชุดไหมคะ?
ไม่ค่ะ ฉันขอเอาไป 2 สี ให้คีร่าได้เลือก
ได้เลย ฉันจะจัดการให้ค่ะ
"ไม่เล่นเกมก็ได้ เล่นอย่างอื่นแทนไหม"
"หมายความว่ายังไง?"
"กำลังรอรถไฟอยู่รึเปล่า?"
"ใช่"
"ถ้าอย่างนั้น ตอบคำถามฉัน"
"เธออยากเป็นคนอื่นบ้างรึเปล่า?"
"ใช่"
"ใครเหรอ?"
"ฉันไม่รู้"
"ใครจะไปรู้แทนเธอ"
"บอกฉันสิ อะไรที่ทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นคง"
"หนังสยองขวัญ"
"ทำไม?"
"เพราะผู้หญิงต้องวิ่งหนี และหลบซ่อนจากนักฆ่า"
"สิ่งที่ทำให้เธอไม่มั่นคง คือความกลัว"
"เธอมักจะกลัวบ่อยๆ รึเปล่า?"
"ไม่"
ฉัน..เอ่อ..
ฉันอยู่บนรถไฟ รอแป๊ปนะ
ฉันจะเอาของไปให้ตอนเย็น
เธอจะกลับมาเมื่อไหร่?
ถ้าเป็นช่วงบ่ายอ่อนๆ จะดีมาก
ทุกอย่างพร้อม อยู่ในกระเป๋าเสื้อผ้า
ฉันต้องไปรับเครื่องเพชร จากการ์ติเยร์ ทุกอย่างเรียบร้อย
ฉันอยากได้เป็นเงินยูโรมากกว่า
เธอบอกคนขับรถ ให้แวะที่ตู้เอทีเอ็ม
ระหว่างทางกลับจากซีดีจี เพราะมันใช้เวลาไม่นาน
เราตกลงกันไว้ที่ 400
มีใบเสร็จค่าแท็กซี่ 2-3 ใบ
ไว้เจอกันพรุ่งนี้
"เมื่อวานฉันลองสวมรองเท้า ของผู้หญิงที่ฉันทำงานให้"
"เธอบอกฉันทำไม"
"เพราะเธอไม่อนุญาต ให้ฉันลองของๆ เธอ"
"หมายความว่ากลัวของต้องห้ามเหรอ?"
"ไม่ต้องห้ามแล้วจะต้องการไหมล่ะ?"
"มีอะไรที่ต้องห้ามอีกบ้าง?"
"การตอบคำถามฉันเหรอ?"
"ใช่"
"กลับมารึยัง?"
"กลับมาแล้ว"
"กลับไปที่บ้านเธอ?"
"หรือบ้านของคีร่า?"
"คุณรู้ได้ยังไง?"
"เธออยากลอง ชุดของคีร่าใช่ไหม?"
"ใช่"
"เพราะว่ามันเป็นของต้องห้าม"
โอ๊ะ
กูเกิ้ล
คีร่า เกลแมน + แอมฟาร์+มิลานแฟชั่นวีค
"ฉันลองมัน"
"เธอกลัว"
"ใช่ ฉันกลัว"
"ฉันนึกว่าเธอ อยากเป็นคนอื่นเสียอีก"
"มอรีน"
"โรงแรม คอนคอร์ด พลาซ่า เวลา 4 โมงเย็น ห้อง 724"
ว่าไง
เป็นยังไงบ้าง
แน่ใจนะ ว่าไม่มีวิญญาณอยู่ที่นั่นแล้ว?
ใช่ เธออาเจียนออกมา
แล้วก็จากไป
อาเจียนของเธอลอยอยู่แป๊ปนึง แล้วก็หายไป
รู้รึเปล่า ว่าเธอต้องการอะไร?
เธอโกรธมาก อารมณ์รุนแรงด้วย
เพราะเธอออกจากที่นั่น ไม่ได้รึเปล่า?
ฉันคิดว่าเธอน่าจะสับสน
เธอคงไม่กลับมาแล้ว
ไม่น่าจะกลับมาที่นั่นอีก
แล้วลูอีสล่ะ?
มันผ่านมา 95 วันแล้ว
เจโรมและแกซซองด์ จะซื้อบ้านหลังนั้น
ดีเลย
ลูอีสรักพวกเขา มันจะไปได้สวย
แล้วเธอล่ะ?
เธอจะทำอะไรกับเงินนั่น?
ไม่เลย
ฉันไม่รู้
ฉันไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรได้อีก
ฉันไม่มั่นใจในอนาคตเลย
ฉันเข้าใจ
ฉันว่าเธอไม่เข้าใจหรอก
เชื่อฉันสิฉันเข้าใจ
ฉันคบกับคนอื่นอยู่
หมายถึง..
เอ่อ..
แปลว่ารู้จักมาก่อนใช่ไหม
เราเป็นเหมือน..
เพื่อนของเพื่อน
หลังจากลูอีสตาย เขาติดต่อกับฉัน และเราสนิทกันมากขึ้น
ตกใจสินะ
ไม่เลย
ฉันแค่ไม่ได้นึกถึงเรื่องนั้น
ฉันรักลูอีสมาตลอด แต่ฉันไม่อยากอยู่ในความเศร้า
ฉันไม่ชอบความเศร้าโศก
ความทรมานความเจ็บปวด มันค่อนข้างสาหัส
ฉันอยากมีชีวิตเป็นของตัวเอง
เมื่อไม่นานมานี้ เธอพูดเรื่องวิคตอร์ ฮิวโก้
เธอบอกว่า เขาสามารถสื่อสารกับวิญญาณได้
เธอหมายถึง..
เขาคุยกับวิญญาณได้เหรอ
ใช่ ตอนที่เขาถูกเนรเทศไปเจอร์ซีย์ เขาสื่อกับวิญญาณ
เคยพูดคุยกับ บุคคลประวัติศาสตร์ด้วย
รวมไปถึงบุคคล ในคัมภีร์ไบเบิล
ซึ่งมันไม่ธรรมดาเลย
ยังไง?
ยังไงน่ะเหรอ?
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันหมายถึงความเป็นจริงว่า.. เขาสื่อสารผ่านคำพูด หรือตัวอักษร?
ไม่ใช่ตัวอักษร พวกเขาลองแล้ว แต่พวกวิญญาณไม่เข้าใจ
แล้วเขาทำยังไง?
ผ่านโต๊ะขาเดียว
ผ่านเสียงเคาะ 1 ครั้งคือใช่ 2 ครั้งคือไม่
1 ครั้งเท่ากับตัวเอ 2 ครั้งเท่ากับตัวบี
26 ครั้งเท่ากับตัวแซด
- ทำแบบนั้นมันใช้เวลาไม่น้อยเลยนะ - ใช่
มีการถอดรหัสได้ยาวมากเลย
มันค่อนข้างดูไร้สาระ
- เขากุเรื่องขึ้นมาก็ได้ - ไม่เลย
ไม่มีทางที่เรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้น
เขาเชื่อเรื่องนั้นจริงๆ
เขาไม่ได้เผยแพร่ต่อสาธารณะ เขาไม่มีเหตุผลที่ต้องกุเรื่อง
ฉันคิดว่าคนที่ทำการถอดรหัส
ต้องมีการแต่งเติมช่องว่างเองแน่ๆ
เหมือนการเขียนชวเลข
คล้ายๆ กัน
ถ้าเธอสนใจมัน มีหนังจากยุคปี 60 ด้วย
บรรยายการติดต่อ กับภูตผีวิญญาณ
อาจจะเก่าไปหน่อย แต่แม่นยำแน่นอน
ฉันจะหาชื่อเรื่องให้ แต่เธอลองค้นหา
ด้วยคำว่า ฮิวโก้ + เจอร์ซีย์ + สื่อวิญญาณที่ยูทูป เธอจะเจอมัน
- ไม่เล่นน่า - ไปเลยนะ เด็กดีๆ
ผู้หญิงผิวขาว มาที่ด้านหน้าผม และถามผมบางอย่าง
ฉันรู้ดี กลัวที่จะมา จึงหนีไป
คุณอยู่ที่นี่รึเปล่า?
ถ้ามีเคาะ 1 ครั้ง ถ้าไม่มีเคาะ 2 ครั้ง
ก่อนที่จะถามว่าคุณเป็นใคร ผมมีคำถามอีกข้อ
คุณสามารถอ่านคำถาม ในหัวของผมได้รึเปล่า?
คุณตอบมันได้หรือไม่?
เชิญพูดได้
ภูผาคือหลุมศพของข้า
ข้าคือลมหายใจของเทพพระเจ้า ทั้งเข้าและออก
ข้าต้องการนภา และพสุธาก็ต้องการข้า
ดวงดาวดึงข้าขึ้นฟ้า แต่โลงศพรั้งเท้าข้าไว้
เมื่อเงาดำเข้าสู่นิทรา สุริยาจึงส่องอำพัน
ยามเฝ้าหลุมฝังศพ
ที่ตกอยู่ในความเศร้าหมอง
ในหัวของเขา มีแต่ความว่างเปล่า
ข้าคือผู้ยุยงให้ฝันร้าย
เมื่อฤดูหนาวผ่านมา คุณออกไปยังทุ่งกว้าง
คุณมีเหตุผลอะไร?
ข้าเป็นหนึ่งในสรรพสิ่ง แต่จะมาให้เห็นแค่บางเวลา
ข้านอนและตื่น
วิญญาณก็มีกฎเช่นเดียวกัน
เช่นเดียวกับดาวเคราะห์
มีทั้งวิญญาณที่มีที่อยู่ และร่อนเร่
เทวโลกมี 2 ด้าน สุริยาและวิญญาณ
กลางคืนกับความตาย แสงสว่างกับการเกิดใหม่
ความไม่สิ้นสุด คือความนิรันดร์
ความไม่สิ้นสุด มันติดปีกบินได้
"ส่งรูปให้ฉันดูหน่อย"
"ฉันชอบเธอใส่ชุดแบบนี้"
"มันดูตลก นั่นไม่ใช่ฉัน"
"ฉันรู้สึกละอาย"
"ฉันไม่รู้ ว่าตัวเองมาทำไมที่นี่"
"เก็บกุญแจไว้ เธอจะกลับมาอีกครั้ง"
- ขอโทษนะคะ - ครับ
ฉันอยากทราบว่า ใครเป็นคนจองห้อง 724
สักครู่นะครับ
ห้อง 724
ในชื่อ..
มอรีน คาร์ทไรท์ครับ
ฉันคือมอรีน คาร์ทไรท์ ใครจ่ายค่าห้องให้ฉัน
สักครู่ครับ
ขอโทษครับ ไม่มีประวัติบัตรเครดิตครับ
น่าจะถูกจ่ายด้วยเงินสด
คุณจำได้ไหม ว่าคนจ่ายเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย?
ไม่ทราบเลยครับ ผมไม่ได้ทำงานในตอนนั้น
รบกวนถามคนอื่น ให้ได้ไหมคะ
ที่นี่เป็นโรงแรมใหญ่ ผมไม่แน่ใจ ว่าจะช่วยคุณได้รึเปล่า
ขอบคุณ ไว้เจอกันใหม่ค่ะ
นี่คือของ 5 ชิ้น ที่คุณเลือกไว้
โดยเฉพาะสร้อยคอ "ปงเดซาร์"
หนึ่งในคอลเลคชั่น "ปารีนูแวลวาก"
ทำจากเพชรสีโรสโกลด์ 18 กะรัต 5 เม็ด
ดีมาก ทุกอย่างเพอร์เฟค
ทั้งสร้อยคอ สร้อยข้อมือ แหวนและนาฬิกา
ยกเว้นชิ้นนี้ ที่ฉันไม่เคยเห็น
โอเค เราจะจัดการ 4 ชิ้นนี้ให้
และเตรียมของทุกอย่างให้คุณ
- ขอบคุณมาก - ยินดีครับ
ชิ้นนี้มาใหม่ล่าสุด เพิ่งจะเปิดตัว ไม่มีใครมีมันแน่ๆ
นั่นแหละสิ่งสำคัญ ขอบคุณมาก
คีร่า เธอกลับมารึยัง?
ขอโทษที ฉันลืมมือถือเอาไว้
ฉันเอากระเป๋าเสื้อผ้ามาให้เธอ
พระเจ้า
คีร่า เธอเป็นอะไรรึเปล่า?
นี่..
ตามผมมาครับ
ฉันขับรถออกไปได้ราว 2 นาที
แล้วก็นึกขึ้นมาได้
ฉันเลยกลับมา และโทรหาตำรวจ
ทำไมถึงไม่โทรหาเร็วกว่านี้
ฉัน.. ฉันกลัวค่ะ
ฉันก็เลยหนีไป
คุณหลบหนีจากใครบางคน
ฉันเห็นว่ามีแสงไฟเปิดอยู่
ที่ด้านหลังอพาร์ตเมนต์ ฉันได้ยินเสียงบางอย่าง
คุณมาทำอะไร ที่บ้านคุณนายเกลแมน?
ฉันเอากระเป๋ามาส่ง
ผมไม่เข้าใจ
ฉันเป็นนักช้อปส่วนตัวของเธอ
เธอเป็นคนของประชาชน
ทำอะไรไม่ได้ เพราะเธอไม่มีเวลา
ฉันเลยทำแทนเธอค่ะ
คุณใช้คอมพิวเตอร์ คุณนายเกลแมนเมื่อคืน
ก็อาจจะ
และอีกครั้งในตอนเช้า
คุณเช็คข้อความในจีเมล
เรามีประวัติทุกอย่าง
คุณจะถามฉันทำไมอีก?
คุณนอนค้าง ที่บ้านเธอรึเปล่า?
คุณได้นอนค้าง ที่บ้านเธอรึเปล่า?
- ใช่ ฉันนอนค้างที่บ้านของเธอ - ทำไม?
ฉันไม่รู้ แต่ฉันไม่ได้ฆ่าเธอ ฉันสาบาน
ทำไมต้องอึกอัก
เป็นการตอบสนองโง่ๆ
ฉันอาจจะแค่รู้สึกผิดนิดหน่อย
คุณรู้รึเปล่า ว่าเธอจะกลับมาที่บ้านวันนี้?
เธอกลับมาจากมิลาน และจะไปที่มาราเกซต่อ
ฉันแค่เอากระเป๋าเครื่องประดับ มาส่งเท่านั้น
เครื่องประดับอะไร?
เครื่องเพชร
เครื่องเพชรอะไร?
เครื่องเพชรแสนแพง จากการ์ติเยร์
คุณทิ้งมันไว้ที่นั่นเหรอ?
ใช่ กระเป๋า 2 ใบ กับเครื่องเพชร 4 กล่อง
ตอนคุณกลับมา มันยังอยู่รึเปล่า?
ฉันไม่รู้ ฉันไม่ได้สนใจเครื่องเพชร แม้แต่น้อย
ฉันไม่ได้สังเกตมัน
เธอบอกตำรวจ เรื่องข้อความของฉันรึเปล่า?
ตอบฉันมา
เธอบอกตำรวจ เรื่องข้อความของฉันรึเปล่า?
- ขอโทษที่ปลุกเธอ - ไม่เลย
ฉันแค่เครียดกับการทดสอบ โปรโตคอลความปลอดภัยตัวใหม่
มันแก้ยากมาก อาจใช้เวลาเป็นเดือน
ยากที่สุดเลย
ฉันจะไปหาเธอ
เธอไม่รอต่อแล้วเหรอ?
ใช่ น่าจะไม่ต้องแล้ว
มอรีน มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
มันไม่เคยมีตัวตนต่างหาก
มันไม่มีอะไรหลังความตาย
ฉันรู้
มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย
เธอเคยบอก ว่าเธอมีความหวัง
เหมือนว่าเธอ หวังอย่างนั้นจริงๆ
ฉันหวังเช่นนั้น
แต่ฉันไม่ได้เชื่อ
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ อีกต่อไปแล้ว
ฉันไม่อยากอยู่ที่ปารีส
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันก็คิดถึงเธอ
ฉันจะไปที่ภูเขา สักวันสองวัน
ถ้าเธออยากไป มาเจอกับฉันได้ที่นั่น
อาจจะนะ..
ขึ้นอยู่กับว่า ตำรวจจะว่ายังไง เขาจะห้ามฉันเดินทางรึเปล่า
- ตำรวจ? - ใช่
เธอไม่ได้ข่าวเหรอ ว่าคีร่าถูกฆาตกรรม
มีแต่คนพูดถึง
- มีแต่ข่าวเธอ ฉันเป็นคนเจอศพเธอ.. - ฆาตกรรม?
ใครเป็นคนทำ?
ฉันไม่รู้
แต่เรื่องนี้มันช่าง..
เธอไม่เป็นไรนะ?
ฉันไม่อยากพูดถึงมัน มันน่าขนลุกมาก
อยากให้ฉัน โทรหาทีหลังไหม?
ฉันจะโทรหาเธอเอง
"คราวน์ พลาซ่า รีพับบลิก ห้อง 329 เดี๋ยวนี้"
"ฉันจะรออีก 1 ชั่วโมง"
"ฉันรู้ว่าเธอ อ่านข้อความของฉันอยู่ มาเดี๋ยวนี้"
"แล้วฉันจะตามไป"
"ฉันมีกุญแจห้องเธออยู่"
"ฉันอยู่บนแท็กซี่"
"ฉันอยู่หน้าตึกของเธอแล้ว"
"ลงมา"
"เดี๋ยวนี้"
"ฉันจะขึ้นไป"
"ฉันใกล้จะถึงแล้วนะ"
"คราวน์ พลาซ่า รีพับบลิก ห้อง 329"
เอาล่ะอยู่เฉยๆ นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ อย่าขัดขืน
- เธอไม่เป็นไรนะ? - ฉันไม่เป็นไร
- เอิ่ม... ตำรวจ... ขอดื่มน้ำได้ไหม? - ได้สิ
ตำรวจจับแองโก และเขาสารภาพทุกอย่าง
เขายกเลิกการห้ามเดินทาง ของเธอรึเปล่า?
ใช่ เพราะคดีปิดแล้ว
แต่เธอยังต้องเป็นพยานต่อ
ถูกต้อง
อยากไปที่บ้านฉันไหม?
ดีเลย ฉันรู้สึก..
กลัวการอยู่คนเดียว
เธอจะไปเจอแกรี่ใช่ไหม
ใช่
เธอควรจะไปตั้งแต่แรก
ฉันควรจะฟังเธอแต่แรก
ไปกันดีกว่า
คิดเงินด้วยค่ะ
- สวัสดี - สวัสดี
คุณคือน้องสาวลูอีสใช่ไหม?
ใช่
เราเคยเรียน ที่เลกอลบูลด้วยกัน
ตอนนี้ผมทำงานที่โกแบลง
ผมควรจะไปได้แล้ว
คุณอยู่ต่อก็ได้
- ฉันมอรีน - เออร์วิน
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้รู้จัก
ผมรู้ว่าคุณอาจจะรู้สึกไม่ค่อยดี
ทำไม?
เพราะผมจะมาแทนที่ลูอีส
เร็วๆ นี้
ไม่เลย คุณเข้าใจผิด
ช่วงที่เขายังอยู่ ผมกับลาร่าไม่ได้เป็นอะไรกัน
ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลยจริงๆ
คุณรู้เรื่องที่ผู้คนบอกว่า ความตายจ้องมองเราอยู่ไหม
ผมคิดมากเรื่องนั้น
ไม่ใช่เพราะว่าลูอีสเป็นคนทรง
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ามันหมายความว่าอะไร
สำหรับผมแล้ว เขาเป็นคนที่ มองคนได้ทะลุปรุโปร่ง
เขาเข้าใจบางอย่างที่พูดไม่ได้
ใช่แล้ว
บางทีเขาอาจจะรู้ตัว ว่าตัวเองต้องตาย
ผมหมายถึงเขาเห็น ในสิ่งที่ผมไม่เห็น
คุณอาจเป็นเหมือนเขา
เพราะเขาคิดว่า คุณมีพรสวรรค์เหมือนกัน
ฉันไม่รู้..
ฉันก็มีแนวโน้ม ที่จะตามเขาเหมือนกัน
แต่เขาไปไกลเกินไป
มันค่อนข้างยากสำหรับฉัน
ฉันตามเขาไม่ทัน
ลูอีสเขา...
คิดว่าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
หลายๆ ศาสนาเชื่อว่า วิญญาณเตร็ดเตร่ไปสักพักใหญ่
ก่อนจะจากโลกนี้ไป
เขาเคยบอกคุณ เรื่องนั้นรึเปล่า?
เขาทำให้ผมเชื่อเรื่องนั้น
ใช่เพราะเขาเห็นมันมากับตา ตอนที่แม่ตาย
เพราะเขามั่นใจว่า แม่มาหาเขา
เพื่อมาบอกลา
มันเหมือนกับความฝัน แต่มันคือความจริง
เขาได้กลิ่นแม่ และเห็นแม่อย่างชัดเจน
คุณเชื่อเรื่องนั้นเหรอ?
ใช่ ฉันเชื่อ
ไม่เกี่ยวกับเรื่องศาสนาเลย แต่ฉันเชื่อ
คุณคิดว่าลูอีสอยู่ที่นี่ไหม?
ฉันคิดว่าไม่นะ
ผมรู้สึกถึงเขา
ว่าเขาอยู่ที่นี่
อาจเป็นเพราะคุณรู้สึกผิด แต่คุณไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก
ลาร่าควรมีความสุข
คุณก็เหมือนกัน
ผมก็อยากจะคิดแบบนั้นแต่..
มีบางอย่างหยุดความคิดผม
- ไม่ต้องคิดมากเรื่องฉันหรอก - ไม่เลย
แต่คุณควรปล่อยตัวให้เป็นอิสระ จากลูอีสเสียบ้าง
ฉันก็หวังให้เขาปล่อยฉันไป
ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน เขาจะปล่อยคุณในที่สุด
ถึงแม้เขาจะไม่ได้อยู่ ในภพนี้แล้วก็ตาม
เขาคงไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้
ปล่อยตัวให้เป็นอิสระเถอะครับ
ฉันเข้าใจในสิ่งที่คุณสื่อ
ผมต้องไปแล้ว
คุณจะอยู่ต่ออีกสักหน่อยไหม?
แค่คืนเดียว พรุ่งนี้ฉันก็ไปแล้ว
ไว้เจอกันคืนนี้
โอเค
อย่าเข้ามาหมาน้อย
เกิดอะไรขึ้น
แก้วแตก
ฉันคิดว่าเธออยู่นอกบ้านเสียอีก
เออร์วินเพิ่งออกไป
เขาน่าจะวางของบางอย่างไว้บนโต๊ะ
เธอน่าจะถึงบ้านแล้วสินะ
พักผ่อนเสียก่อน
คนขับรถของเธอชื่อซาลิม
เธอควรออกรถก่อนฟ้าสาง น่าจะดีที่สุด
ต้องนั่งรถกว่า 5 ชั่วโมง แต่ไม่ต้องห่วง
ถึงแม้จะไม่ติดขัด แต่ถนนปลอดภัยแน่นอน
ไม่ต้องเอาของมาเยอะ ฉันขนมาหมดแล้ว
เราจะอยู่สัก 1 อาทิตย์ ถ้าเธอโอเค
เธอต้องอดทนให้ได้
อาจจะเหนื่อยหน่อย แต่นี่คือสิ่งที่เธอต้องการ
แกรี่?
ลูอีส?
นายอยู่ที่นี่รึเปล่า?
นายรอฉันอยู่เหรอ?
นายไปสบายแล้วรึยัง?
ขอบใจ
นายยังไม่ไปไหนใช่ไหม?
นี่แกล้งฉันใช่ไหม?
หมายถึงอันตรายเหรอ?
ฉันไม่รู้จักคุณ
คุณเป็นใคร
นั่นใคร
ลูอีส ใช่นายรึเปล่า?
หรือมีแค่ฉันคนเดียว?
Thai Subtitle Modified From Master ByNongZEZA~@CtHts